Het heeft lang geduurd voordat ik werkelijk berusting kon voelen in het feit dat niet alles in één keer hoeft te ontstaan.

Sommige behoeften zijn, vanuit waar ik vandaan kom, lange tijd onvervuld gebleven. Daardoor bleef ik zoeken naar dingen buiten mezelf, in de hoop daar te vinden wat ik vanbinnen miste.

Toch liep ik onderweg telkens opnieuw mezelf tegen het lijf. 

Tot iemand op een dag zacht en liefdevol een spiegel voorhield. Niet om mij te vertellen wie ik moest zijn, maar om mij te laten zien dat ik misschien niet voortdurend iets buiten mezelf hoefde te zoeken, maar juist dichterbij mocht komen bij wie ik al was.

Wat ik nodig had, was iemand die me liet voelen dat ik niet voortdurend iets hoefde te bewijzen om er te mogen zijn.

Inmiddels zie ik ook dat er meerdere mensen op mijn pad zijn gekomen die mij hetzelfde toewensten en dit vanuit liefdevolle intentie geprobeerd hebben. Alleen was ik daar toen nog niet aan toe. Het lukte me nog niet om te ontvangen. 

Soms begint iets met een losse zin, een schets, een gevoel of een beeld dat zich aandient zonder direct te weten wat ermee gebeurt of waarom.

Op deze plek verzamel ik werk, zoals illustraties, reflecties en andere creatieve uitingen waarin taal en beeld elkaar ontmoeten.

 Ze zijn onderweg ontstaan en hebben geen vaste vorm. Het zijn sporen van een proces dat nog altijd in beweging is.

Iets hoeft niet af te zijn. Ik zie mijn leven ook niet als een ontwerp met rechte hoeken en strakke lijnen, maar eerder als een schilderij waar kleur en chaos elkaar ontmoeten. 

Sommige werken sluiten aan op mijn dichtbundel Thuiskomen, blijven en helen, andere zijn juist tussendoor ontstaan.
Ik creëer vanuit verwondering, ervaring of wat zich onderweg, op welk moment dan ook, aandient.

 Voel je welkom om rond te kijken in wat onderweg zichtbaar werd.